Joe Cassady & The West End Sound: Press

What's Your Sign? Named "One of My Favorite Albums of 2007"

What's Your Sign? Named by Soundstage! as one of the "Best Recordings of 2007".

"Wasn't necessarily expecting good alt-country from a Manhattan band, but got it anyway. The songs' obvious intelligence doesn't get in the way of the solid, often enthralling music."

This second CD by Joe Cassady & the West End Sound is an engaging collection of paradoxes. Driven by bass, guitar, drums, and keyboard and rich in instrumental breaks and introductions, it showcases some interesting lyrics. Sounding casual and spontaneous, it is also well rehearsed and polished. Wearing influences on its sleeve, it is still very original. It is reminiscent of late-'60s garage-band arrangements, yet advanced and expert recording and mixing replace that old-time muddiness with pleasing clarity. At one point, you’ll swear you’re hearing a mid-'60s Dylan bass-drums-organ intro, but when lead singer Cassady comes in, he sounds more like a throat-constricted Arlo Guthrie -- and the lyrics sound like neither.

Cassady wrote all but the last of the album’s 13 tracks: "jack kerouac" by "ken kweder" [sic]. Using no capital letters throughout the liner notes -- not uncommon -- is in this case a self-conscious component of the playfulness that belies the work’s seriousness -- or is it the other way round? Could a serious person write a song called "can opener" that begins "the can opener was rusted but the worms are still crawling on the floor" and never again refers to a can opener or other implement? Like the tracks’ solid rhythms, this ambiguity engages the listener.

The late Norman Mailer famously said that if Bob Dylan were a poet, then he, Mailer, was a basketball player. Mailer was a very, very smart dude, but his foul shot needed a lot of work. In Cassady’s case, you decide. Wherever you come down, What’s Your Sign? demands many listens.

JOE CASSADY/What’s Your Sign: Those of use west of the Hudson don’t really know what downtown, alphabet city, the lower east side and all that stuff means. We know there’s hipster jazz in downtown and jazz seems so New York. A trip to the Lone Star a million years ago brought us great live shows by Asleep at the Wheel and Kinky Friedman, but who knew there was real country bubbling in the big apple. Well, real alt.country anyway. Cassady has a lot of flying time with the various offshoots of The Band and he’s learned his Americana lessons well. In the tradition without being derivative, this alt.country innovator should have come along a few years ago when the shine was on the genre and he could have gotten the push given to others that might be, well, less deserving. A killer set from an up and comer that’s going to go the distance no matter what marketing handle they hang on the genre. Top shelf stuff in any bar.

Lights down low. Smoke thick and swirling in the stage lights, drunk girls groovin’ at the edge of the bar. Order another Jameson, straight. Now throw in Joe Cassady and the West End Sound, and the image is complete. From the fumbling bassline of the opening track, “What’s Your Sign," we’re sent into a world where The Velvet Underground joins forces with The Band, where The Eagles add Chris Whitley (in a dream) to the line-up and we come out with an Alphabet City-alt.Country amalgamation. You dig it? I do.

Cassady hands us a fine CD of well crafted rock-country-folk with interesting lyrics that draw the listener back to see if anything was missed the first, second and third time around. There is a definite Lou Reed vibe that runs throughout the lyrical content or at least in the delivery, although Cassady sings a whole lot better than Mr. Reed. In the track “St. Jude,” Cassady draws up some nice sketches of a pair of Lower East-siders: suzieQ and Big Jim.

He was the king of levitation
A 40-day meditation left him glowing like a neon sign ...
She’s a medium with 32D’s
She dances on a very fine line between
What she’ll seek and what she’ll find
She’s strung out through a crack in reality ...

But then n the flip-side, with a tip of the hat to the Stones, Cassady pens a beautiful, now-or-never love song like “Angel Eyes." There are a lot of "beauty in hardship and sorrow" type songs on this CD that are done up with good delivery and strong conviction.

The West End Sound backs up Cassady with a subtle competence that never overpowers, yet flows in and around Cassady’s lyrics in a rough and tumble sort of drunken camaraderie. Guitarist, Shu Nakamura adds some really fine counterpoint to Cassady’s tilted melodies and his slide playing works quite well throughout. Nothing on this CD really grabs you by the face and forces you to listen, but then I don’t think that’s the point. These guys have the feel of a House Band at 2AM. They’re gonna play what they want to play and it’s gonna be good, you just might not realize it at the time until you’ve sobered up. Get the CD and you’ll know what I mean.

"David Cassady wishes he sounded like this. And if Joe Cassady wishes he sounded like Lou Reed sitting in a blues bar he got his wish."

“I’ve heard this guy lots of times and never realized the wealth within so many of his songs . . . There’s a lot to recommend this. [The songs in What’s Your Sign?] open, yielding further benefit with each subsequent listen.”

In de Amerikaanse wereldstad New York wordt continu muziek van allerlei origine geproduceerd door miljoenen echte en pseudo-artiesten die allemaal denken dat de wereld snel aan hun voeten zal gaan liggen bij het aanhoren van hun geproduceerde muzikale geweld. De werkelijkheid is vaak dat er een grote poel vol ligt met mensen die hun doel niet bereikt hebben en hun ontgoocheling verdrinken of hun falen in een door drugs opgewekte virtuele wereld proberen te vergeten. We willen daarmee zeker niet beweren dat Joe Cassady zo’n geval is want hij timmert nog steeds keihard aan een succesvolle toekomst in de muziekscène. Hij legt zich daarbij toe op het schrijven van songs in de alt. countrystijl en tot nader order kunnen we enkel besluiten dat zijn toekomst er nog steeds rooskleurig uitziet. Hij beschikt over een opvallend stemgeluid en de liedjes op zijn tweede album “What’s Your Sign” zijn allemaal door een leerproces en een continu verbeteringsproces gegaan waardoor de scherpe kantjes afgevijld zijn en het maximale effect uit zowel de afgewogen teksten als de gepolijste muziek wordt gehaald. Je kan ook horen dat de muziek die hij in zijn jeugd kreeg ingelepeld country-roots had en waarschijnlijk afkomstig was van artiesten als Willie Nelson, Waylon Jennings, Johnny Cash en Kris Kristofferson. Later heeft hij ook de invloeden van Bob Dylan en Steve Earle opgesnoven en met dergelijke leermeesters kan het eigenlijk niet meer fout lopen. Songs als” What’s Your Sign”, “If I Wake Up”, “Mad Woman”, “I’d Rather Be You” en het liefdesliedje “Angel Eyes” overtuigen de luisteraar dat deze jongeman een breed uitzicht op een geslaagde toekomst heeft. Het bluesy “Sixteen Coaches” en “Tonto’s Blues” toont ook aan dat hij nog veel meer in zijn mars heeft en een veel breder spectrum van genres aankan. Alle songs werden door Joe Cassady zelf geschreven behalve de afsluitende meezinger “Jack Kerouac”, een nummer van Kenn Kweder. Zijn stem leunt dicht aan bij die van Tom Petty en past uitstekend bij de typische Americana-melodiëen met pedal steel, bas, gitaar en drums waarop hij zijn teksten zingt. Zijn band The West End Sound verdient overigens een pluim voor de uitstekende begeleiding van deze getalenteerde singer-songwriter. In 2005 verscheen hun debuutalbum onder de titel “Joe Cassady And The West End Sound” en ook die cd kon rekenen op bakken positieve kritieken van de vakpers. In the Big Apple zijn ze al groot, nu nog snel daarbuiten groeien en Joe Cassady hoeft nooit meer te vrezen dat ook hij op de stapel van falende artiesten terecht zal komen.
(valsam)

Uit New York komen ze: Joe Cassady & the West End Sound. En dat is ook wel te horen op hun eerste, overigens al uit 2007 stammende, volwaardige cd What’s Your Sign (Avenue A Records). We horen een vleugje Dylan, een snufje Lou Reed en een flinke dosis countryeske Stones. Cassady sneert brutaal over rollende orgels en snerpende gitaren. Hier en daar mogen die gitaren ook flink twangen. Tekstueel mag Cassay een breed palet aan onderwerpen aansnijden. Jack Kerouac wordt er bij gehaald, een ander nummer is vernoemd naar de 29ste president van de VS, Warren G. Harding. En ook Judas, Prometeus en The Lone Ranger komen voorbij. Het tempo van de liedjes verschilt flink en toch moet gezegd worden dat What’s Your Sign? een beetje eenvormig klinkt. Nummers die er echt boven uit stijgen zijn Parrots & Napoleons en het schitterende Tonto’s Blues. Die maken deze plaat zeker de moeite waard. Cassady en de zijnen vissen in dezelfde vijver als Jesse Malin en daar valt nog best wat te vangen. (Hugo Vogel)
What's Your Sign is te koop bij Cdbaby

Joe Cassady & The West End Sound, What's Your Sign? (Avenue A Records)


Met een sticker op de voorkant van het hoesje, roept USA Today & Soundstage! ‘What’s Your Sign’ uit tot een van de beste CD’s van 2007. Dat zal wel en mag natuurlijk, maar ik heb dit debuut van Joe Cassady & The West End Sound, in geen enkel 2007 eindlijstje aangetroffen. Met de nodige scepsis vooraf en na talrijke luisterrondes achteraf, zou dit album niet in mijn top tien terechtgekomen zijn. Niet goed genoeg, maar wel goed. Wat is er goed aan? De dertien stuks liedjes worden voortgedreven door een even basale als krachtige, spontane late jaren zestig rock aanpak à la de countryspelende Stones en de desolate sfeer van de Velvet Underground met een bluesy laagje. Meer concreet: (slide) – gitaren, melodieuze basloopjes en enthousiast drumwerk waardoor, in combinatie met enig gebruik van mandoline, orgel, piano en cello, een stevig retro – gevoel opborrelt, waarbij de ietwat schorre, halfpratende /halfzingende stem de teneur van het album hoofdzakelijk in mineur zet. Stevig aangezette liedjes met gevoelige ondertonen, waarnaar het prima luisteren is. De teksten zijn behoorlijk cryptisch, een beetje verknipt en ademen een eenzame sfeer. Songschrijven kan Cassady. En al is het allemaal niet bijster origineel, met een fraaie ballade als ‘If I Wake Up’ kun je me te allen tijde wakker maken. Joe Cassady is een dromer, een zoeker die zijn geluk nu beproeft in Manhattan, New York, na zijn jeugd te hebben doorgebracht in een klein stadje in Colorado. Het album eindigt met een nummer over Jack Kerouac, dus waarschijnlijk is hij op doorreis en komt hij te zijner tijd weer eens langs met een eindlijst - waardige plaat. Hij heeft dat in zich.

“Their music delivers what exists now like a mirror reflection . . . It tells it like it is in a folksy/poetic style, baring the wounds in an undisguised, thought provoking oration.” Northeast In Tune

"Imagine yourself on the road in an old school Cadillac, your friends by your side with the open road in front of you. It's an image that should make you smile. Now all you need is some Joe Cassady music in the background and you're set. His calm yet upbeat sound made me want to get in a car and drive, and I don't have a license . . . Cassady's lyrics tell stories which made me want to write my own." HOT INDIE NEWS .com

Joe Cassady & The West End Sound's What's Your Sign? contains thirteen tracks of fun, first-rate Americana rock. Their music sounds like it has a number of influences from old-school country and rock to the Grateful Dead and Bob Dylan to Tom Petty. Songs like "Can Opener," "Mad Woman," and "Prometheus Bound" will have you kicking your heels. However, Cassady can be quite touching and thought-provoking with his lyrics, which have numerous historical and literary references. For example, on the chorus of "I'd Rather be You," he writes, "I'd rather be you 'cause here have been so many people just like me, who've tried to love everything they're allowed to see. Living too deep & loving too much, when too deep & too much ain't never enough. So I'd rather be you." Other notable songs include the title track, "What's Your Sign," "Parrots & Napoleans," "Sixteen Coaches," and "Jack Kerouac."

Joe Cassady and the West End Sound - What's Your Sound - CD
(Avenue A Records) This band has a honky-tonk rock sound with vocals that remind me of Bob Kevoian from the Bob & Tom Show. The music's catchy highlighted by that distinctive honky-tonk guitar sound. While it's been a while since I heard anything from Web Wilder, for some reason a countrified Web Wilder came to mind while listening to this release. At times has a groove that reminds me of Jerry Reed, especially on "Warren G. Harding". Who would have thought a song named after a president would sound so good.
-- Mite Mutant (2007)

As the first track of Joe Cassady's What's Your Sign? rises in volume, a warm, spacious sound greets the listener. It's a quiet, relaxed groove, classic rock dominated by guitars, a heavy bass, and a steady backbeat. Cassady's slurred vocals, somewhere between cynically reserved and "cool," offer the final piece of the arrangement, delivering a surrealistic lyric riddled with impenetrable symbolism. It's an attractive sound that settles into a steadier groove and literary pretension on "Prometheus Bound," with Cassady mixing a bizarre opening line ("I'm feeling like Prometheus tonight"), straight ahead rock, and a reference to Jack Kerouac. For classic rock fans, What's Your Sign? has much to recommend it, though borrowing heavily from a well-used style begs a number of questions. Very often, Cassady and the West End Sound remind one of some variation of Tom Petty and the Heartbreakers weighted down with literary references. Cassady's vocal style easily falls within the Dylan-Petty mold, while the West End Sound occasionally sound like an updated version of Stones/Heartbreakers. The slide guitar part on "I'd Rather Be You" seems as though it were borrowed from Duane Allman and the organ in "Can Opener" from a mid-'60s Dylan session. All of these factors finally add up to make What's Your Sign? interesting but too familiar, steady rocking, but too indebted to the past. 3 Stars

Competent debut from New York combo

On this their debut CD, New York based Joe Cassady and the West End Sound certainly seem to tick all the right boxes for rock street cred - smart, erudite lyrics with references to Tonto and the Lone Ranger, Kerouac, cocaine,and angel eyed girls . . "